ஒரு நாளிதழ் பத்தி எழுத்தாளர் தன் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி தங்கையின் காதலைப் பிரிக்க முயல, இறுதியில் அவரிடமிருந்து அவர் தங்கை பிரிந்து செல்வதே ‘ஸ்வீட் ஸ்மெல் ஆஃப் சக்சஸ்’ (SWEET SMELL OF SUCCESS 1957) திரைப்படத்தின் ஒருவரிக் கதை.
இரவு நேர நியூயார்க் நகரில், பரபரப்பாக இயங்கும் பத்திரிகை அலுவலகத்திலிருந்து, அச்சிட்ட செய்தித்தாள் கட்டுகளை ஏற்றிக் கொண்டு ஒரு வாகனம் விரைந்து சென்று விநியோகிக்கிறது.
விளம்பர முகவர் சிட்னி ஃபால்கோ, பதற்றத்தோடு நியூயார்க் குளோப் நாளிதழை வாங்கிப் பார்க்கிறான். செல்வாக்குமிக்க பத்திரிகைக் கட்டுரையாளரான ஜே.ஜே.ஹன்சக்கரின் பத்தியில் தனது வாடிக்கையாளரின் பெயர் வந்திருக்கிறதா? எனத் தேடுகிறான். ஹன்சக்கரின் ஒரு வரி பாராட்டு உயர்த்தும்; ஒரு வரி விமர்சனம் வீழ்த்தும்.
ஆனால், தன் தங்கை சூசன், ஜாஸ் கலைஞர் ஸ்டீவ் டல்லாஸைக் காதலிப்பதை வெறுக்கும் ஹன்சக்கர், அந்தக் காதலை முறிக்க, சிட்னிக்கு இட்ட கட்டளையை அவன் நிறைவேற்றாததால், தொடர்ந்து 5 நாட்களாக அவனது வாடிக்கையாளர்களைப் புறக்கணிக்கிறார்.
ஹன்சக்கரைச் சந்திக்கும் சிட்னி, சூசனின் காதலைத் தடுக்க முடியவில்லை எனத் கூற, ‘2-வது முறை தவறு செய்யாதே’ என எச்சரித்து அனுப்புகிறார் ஹன்சக்கர்.
பிறகு சிட்னி, லியோ பார்தா என்ற பத்திரிகையாளரை மிரட்டி, ஜாஸ் கலைஞர் ஸ்டீவைப் பற்றித் தவறாக எழுதச் சொல்கிறான். ஆனால் லியோ, மறுக்கிறார். பின்னர், கிசுகிசு எழுதும் ஓடிஸ் எல்வெல்லிடம் அவருடைய ரகசிய ஆசையை நிறைவேற்றி எழுத வைக்கிறான்.
‘ஸ்டீவ் போதைப்பொருள் பழக்கமுடையவன், கம்யூனிஸ்ட் ஆதரவாளன்’ என்று அவரது பத்திரிகையில் செய்தி வெளிவருகிறது. இதனால், ஸ்டீவ்வின் இசைக்குழு வேலை இழக்கிறது.
சூசன் தன் அண்ணனிடம், அவரது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி ஸ்டீவுக்கு மீண்டும் வேலை வாங்கித் தரச் சொல்கிறாள். சம்மதிக்கும் ஹன்சக்கர், ஸ்டீவை சந்திக்க வேண்டும் என்கிறார். சந்திக்கிறார்கள். அவதூறு செய்திக்குப் பின்னால் ஹன்சக்கர் இருப்பதாக தன்னிடம் ஸ்டீவ் கூறியதாக சிட்னி அவரிடம் கூறுகிறான்.
அதை மறுக்காத ஸ்டீவ், ஹன்சக்கரின் சர்வாதிகாரத்தை எதிர்க்கிறான். இது ஹன்சக்கரின் கோபத்தை மேலும் தூண்டுகிறது. அந்த அசாதாரணமான சூழலில் ஸ்டீவ் அங்கிருந்து வெளியேறிவிடுகிறான்.
ஹன்சக்கர், தன்னை அவதூறாகப் பேசியதன் மூலம் அவன் தன் வாசகர்களை அவமதித்து விட்டதாக சிட்னியிடம் கூறுகிறார். தான், தன் தங்கையுடன் 3 மாதம் சுற்றுலா செல்வதாகவும், அந்த நேரத்தில் தனது பத்தியில் எழுத அனுமதிப்பதாகவும் மிகப்பெரிய வாய்ப்பை சிட்னிக்கு கொடுக்கிறார்.
அந்த மயக்கத்தில் சிட்னி அவரது பழிவாங்கும் திட்டத்துக்குச் சம்மதிக்கிறான். ஹன்சக்கர், சிட்னி மூலம் ஸ்டீவின் கோட்டில் போதைப்பொருளை மறைத்து வைத்து, ஊழல் காவல் அதிகாரி மூலம் அவனைக் கைது செய்ய வைக்கிறார். தன் காதலன் காவல்துறையிடம் சிக்கிய செய்தியை அறிந்த சூசன் மனமுடைந்து தற்கொலைக்கு முயல்கிறாள்.
அங்கு வந்த சிட்னி, அவளைக் காப்பாற்றுகிறான். ஆனால், ஹன்சக்கரோ, சிட்னி தனது தங்கையிடம் தவறாக நடந்துகொள்ள முயல்கிறான் என அவன்மீதே பழிபோடுகிறார்.
இருவருக்கும் நடக்கும் வாக்குவாதத்தில், சூசனின் காதலை ஹன்சக்கர் பிரிக்க முயன்ற உண்மையை உடைக்கிறான் சிட்னி. அண்ணனின் அன்பு, உண்மையில் ஆதிக்க வெறிதான் என்பதை உணரும் சூசன், அண்ணனை விட்டு வெளியேறுகிறாள். பணம், புகழ், அதிகாரம் என நியூயார்க் நகரமே தனது காலடியில் இருந்தாலும், இறுதியில் உயிரினும் மேலாக நேசித்த தங்கையை இழந்து,வெறிச்சோடிய மாளிகையில் தனிமையின் கைதியாக நிற்பதோடு படம் நிறைவடைகிறது.
எர்னஸ்ட் லெஹ்மனின் குறுநாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அவரும் கிளிஃபோர்ட் ஓடெட்ஸும் இணைந்து செதுக்கிய இதன் திரைக்கதை, ஊடகத் துறையின் அதிகார வெறி, ஒரு மனிதனின் தார்மீக அறத்தை எப்படிச் சிதைக்கும் என்பதை ஆணித்தரமாகக் காட்டுகிறது.
புகழ்பெற்ற அமெரிக்கப் பத்திரிகையாளர் வோல்ட்டர் வின்செல்லை நிழலாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட ‘ஹன்சக்கர்’ கதாபாத்திரம் அன்று பெரும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியது.
நியூயார்க்கின் இரவு நேர அதிகாரப் பாதாள உலகத்தை இயக்குநர் அலெக்சாண்டர் மெக்கென்ட்ரிக் தத்ரூபமாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார். கூர்மையான கத்திபோல் வெட்டும் இதன் வசனங்கள், திரைப்பட வரலாற்றில் சிறந்த வசனங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.
ஒளிப்பதிவு (ஜேம்ஸ் வோங் ஹோவ்): இரவு நேரச் சாலைகள், நியான் விளக்குகள், இருண்ட சந்துகளை அசாத்தியமாகப் படமாக்கியுள்ளார். குளோஸ் அப் கோணங்கள் கதாபாத்திரங்களின் பேராசையையும் பயத்தையும் உணர்த்துகின்றன.
படத்தொகுப்பு (ஆலன் கிராஸ்லெண்டு ஜூனியர்): மிக நேர்த்தியான, அசுர வேகத் தொகுப்பு. வீதிகளின் பரபரப்பிலிருந்து இருண்ட கிளப்புகளுக்குள் மாறும் காட்சிகளின் பதற்றத்தைத் தொய்வில்லாமல் கடத்தியிருக்கிறார்.
இசை (எல்மர் பெர்ன்ஸ்டைன்): 1950-களின் நியூயார்க் நகரின் அதிவேகமான, ஆபத்தான இரவு வாழ்க்கையை இவரது ஜாஸ் இசை கச்சிதமாகப் பிரதிபலிக்கிறது.
பர்ட் லன்காஸ்டர்: ஹாலிவுட்டில் நேர்மையான ஹீரோவாக நடித்த இவர், இதில் சைக்கோத்தனமான, அதிகாரவர்க்க வில்லனாகத் தன் கம்பீரமான குரலாலும், அசைக்க முடியாத உடல் மொழியாலும் மிரட்டியிருக்கிறார். அவரது கண்ணாடிக்குப் பின்னால் இருக்கும் கண்கள் வன்மத்தைக் கக்குகின்றன.
டோனி கர்டிஸ்: தனது ‘சாக்லேட் பாய்’ இமேஜை உடைத்து, பிழைப்புக்காக எஜமானனின் காலடியில் விழுகிற, அதே நேரம் மற்றவர்களைக் குத்திக் கிழிக்கும் ஒரு ஒட்டுண்ணி கதாபாத்திரத்தில் வாழ்ந்திருக்கிறார். பல காட்சிகளில் கைதட்ட வைக்கும் நடிப்பு.
சூசன் ஹாரிசன் மற்றும் மார்ட்டி மில்னர்: அறிமுக நாயகியான சூசன் பரிதாபம் தோன்றும் முகபாவத்துடன் இறுதிக்காட்சியில் அதிரவைக்கிறார். மார்ட்டி மில்னர் அப்பாவிக் காதலனாகவும், நேர்மையான கலைஞனாகவும் உயர்ந்து நிற்கிறார்.
ஊடகங்கள் நினைத்தால் ஒருவரை ஒரே நாளில் குற்றவாளியாக்கவோ, புனிதராக்கவோ முடியும் என்ற ‘ஃபேக் நியூஸ்’ கலாச்சாரத்தை 1950-களிலேயே பேசியிருக்கிறார்கள். பத்திரிகைகளில் அச்சாகும் அனைத்தும் உண்மையல்ல; பின்னால் அதிகாரச் சந்தை இயங்குகிறது என்பதை உணர்த்துகிறது இப்படம்.
வெற்றியின் வாசம் எவ்வளவு இனிமையானதோ, பின்னணியிலுள்ள மனித மனங்கள் அவ்வளவு துர்நாற்றம் வீசக்கூடியவை என உரக்கச் சொன்ன இத்திரைப்படத்தை, மணம் வீசும் மாலைப் பொழுதில் கண்டு களிக்கலாம்.
(செவ்வாய்தோறும் படம் பார்ப்போம்)
- ramkumaraundipatty@gmail.com