தமிழ்நாடு மாநிலத் திட்டக் குழுவின் துணைத் தலைவர் முனைவர் ஜெயரஞ்சன் அண்மையில் ஒரு நேர்காணலில், ‘அரசு வாங்கும் கடனைப் பற்றி மக்கள் ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்?’ என்று அர்த்தம் கொள்ளப்படும் வகையில் கேள்வி எழுப்பியிருந்தது சர்ச்சைக்கு வழிவகுத்தது.
அவரது கூற்றுப்படி - தனிநபர்கள் கடன் வாங்கினால் அவர்களே திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும்; ஆனால் அரசு கடன் வாங்கினால் அது அரசின் பிரச்சினை, மக்களின் பிரச்சினை அல்ல. “அரசு என்பது அன்றாடம் வருமானம் ஈட்டிச் செலவு செய்யும் ஒரு தனித்த அமைப்பு. எனவே கடன் குறித்த பொதுமக்களின் கவலை தேவையற்றது” என்கிற ரீதியில் அவர் வாதிட்டுள்ளார். இது சரியா?
அரசும் மக்களும்: அரசின் கடனுக்கும் குடிமக்களுக்கும் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை என்ற வாதம், பொது நிதி மேலாண்மையின் (Principles of Public Finance) அடிப்படைக்கே எதிரானது. ஓர் அரசு ஒரு தனியார் நிறுவனத்தைப் போலத் தனித்து வருவாயை உருவாக்குவதில்லை.
அரசின் வருமானம் என்பது வரி, கட்டணங்கள், மறைமுக வரிகள் மூலம் மக்களிடமிருந்தே பெறப்படுகிறது. அரசு இன்று வாங்கும் கடன் என்பது, எதிர்கால வருவாயைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்காக அடகு வைப்பதாகும். எளிமையாகச் சொன்னால், இன்றைய கடன் என்பது நாளைய வரிச் சுமை அல்லது மக்கள் நலத் திட்டங்களுக்கான நிதிக்குறைப்பு ஆகும்.
அரசின் கடன் என்பது வெறும் கணக்குத் தாள்களில் இருக்கும் எண்கள் மட்டுமல்ல; அது நீண்டகாலத் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடியது. கடன் அதிகரித்தால், வட்டிச் சுமையும் அதிகரிக்கும். ஏற்கெனவே தமிழ்நாடு உள்ளிட்ட பல மாநிலங்களில், அரசின் வருவாய்ச் செலவினங்களில் பெரும் பகுதி வட்டி செலுத்துவதற்கே செலவிடப்படுகிறது.
உதாரணமாக, 2024-25ஆம் நிதியாண்டில் கடனுக்கான வட்டியாக மட்டும் ரூ. 63,722 கோடியைத் தமிழ்நாடு செலவு செய்துள்ளது. இது, அதே ஆண்டில் முதலீட்டுச் செலவிற்காகச் செய்யப்பட்ட (ரூ. 47,681 கோடி) அளவைவிட மிக அதிகம். இன்னும் தெளிவாகச் சொல்வதென்றால், 2024-25ஆம் ஆண்டு நிதிநிலை அறிக்கையில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள தரவுகளின்படி, தமிழ்நாடு அரசு செலவு செய்யும் ஒவ்வொரு ரூபாயிலும், ஏறக்குறைய 14.1 பைசா வட்டியாக மட்டும் செலவிடப்படுகிறது.