இந்தியாவின் அநேக தெருக்களிலும் பொதுமக்கள் அன்றாடம் சந்திக்கும் ஒரு பொதுவான பிரச்சினையாக தெருநாய்கள் உருவாகியுள்ளன. சமீப காலங்களாக இது பல குடும்பங்களுக்குப் பெரும் கவலையாகவும், அச்சமாகவும் மாறியுள்ளது.
பிரச்சினையின் தொடக்கம்: பொது இடங்களில் தெருநாய்களின் எண்ணிக்கை கட்டுக்கடங்காமல் அதிகரித்ததே இந்த ஒட்டுமொத்தப் பிரச்சினைக்கும் அடிப்படையாகும். வீதிகளில் கொட்டப்படும் உணவுக் கழிவுகள் மற்றும் முறையான நகராட்சி உள்கட்டமைப்பு இல்லாத காரணத்தால் நாய்களின் பெருக்கம் அபாயகரமான விகிதத்தை எட்டியுள்ளது.
வெறுமனே நாய்கள் நடமாடுவதுடன் நிற்காமல், வெறிநாய்க்கடி எனப்படும் ரேபிஸ் நோய் பாதித்த நாய்களாலும், சில ஆக்ரோஷமான நாய் கூட்டங்களாலும் பொதுமக்கள், குறிப்பாகப் பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகள் மற்றும் நடைப்பயிற்சி மேற்கொள்ளும் முதியவர்கள் தொடர்ந்து அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகி வந்தனர். தங்களின் அடிப்படைப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யக் கோரி பொதுமக்கள் தரப்பிலும், நாய்களைக் கொடூரமாகக் கையாள்வதைத் தடுக்கக் கோரி விலங்கு நல அமைப்புகளின் தரப்பிலும் தொடரப்பட்ட பல்வேறு வழக்குகளைத் தொடர்ந்து, உச்ச நீதிமன்றம் இந்த விவகாரத்தில் நேரடியாகத் தலையிட்டது.
குடிமக்களின் வாழ்வுரிமைக்கு முன்னுரிமை: இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் கண்ணியமாகவும், பாதுகாப்பாகவும் வாழ்வதற்கான உரிமையை வழங்கியுள்ளது. இந்த வாழ்வுரிமையின் மிக முக்கியப் பகுதி, பொது இடங்களில் எந்தவித உடல் ரீதியான பாதிப்போ அல்லது உயிருக்கு ஆபத்தோ ஏற்பட்டுவிடுமோ என்ற தொடர்ச்சியான அச்சம் இல்லாமல் நடமாடுவதாகும் என்று நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.
கல்வி நிறுவனங்கள், மருத்துவமனைகள், பேருந்து மற்றும் இரயில் நிலையங்கள் போன்ற மக்கள் அதிகம் கூடும் பொது இடங்களை நாய் தொல்லையிலிருந்து முற்றிலும் விடுவித்து, பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க வேண்டியது அரசின் முதன்மைக் கடமையாகும். தடுப்பூசி செலுத்தப்பட்ட அல்லது கருத்தடை செய்யப்பட்ட நாய்களாக இருந்தாலும் கூட, மக்களைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு, இத்தகைய முக்கிய பொது இடங்களில் அவற்றை மீண்டும் கொண்டு வந்து விடக் கூடாது என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. மனித உயிருக்கு இத்தகைய அச்சுறுத்தல்கள் நிலவும்போது, அரசு வெறுமனே வேடிக்கை பார்க்கக் கூடாது என்ற கடுமையான பார்வையை நீதிமன்றம் முன்வைத்துள்ளது.
கருணைக்கொலை: கடந்த மே 19ஆம் தேதி பிறப்பித்த உத்தரவில் உச்ச நீதிமன்றம் சில முக்கியமான வழிகாட்டுதல்களை வழங்கியுள்ளது. உச்ச நீதிமன்ற வழிகாட்டுதலில் மிக முக்கியமான மற்றும் விவாதத்திற்குள்ளான பகுதி, ஆபத்தான நாய்களுக்குக் கருணைக்கொலை செய்ய அளிக்கப்பட்ட அனுமதியாகும். இது தெருநாய்களைக் கண்டமேனிக்குக் கொல்லவோ அல்லது பொதுமக்கள் தங்கள் விருப்பப்படி விலங்குகளைத் துன்புறுத்தவோ வழங்கப்பட்ட தடையற்ற அதிகாரம் அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்வது மிக முக்கியம்.
வெறிபிடித்த, குணப்படுத்த முடியாத அளவுக்கு நோயுற்ற அல்லது மனிதர்களுக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாக இருக்கும் என்று நிரூபிக்கப்பட்ட மிக ஆக்ரோஷமான நாய்களுக்கு மட்டுமே இந்த விதி பொருந்தும். அதுவும், தகுதி வாய்ந்த கால்நடை மருத்துவ நிபுணர்கள் அந்த நாய்களை முறையாகப் பரிசோதித்து, சான்றளித்த பிறகே, உள்ளாட்சி மற்றும் நகராட்சி அதிகாரிகள் சட்ட விதிகளின்படி இந்த இறுதிக்கட்ட நடவடிக்கையை எடுக்க முடியும். இதன் மூலம், பொதுமக்களின் பாதுகாப்பும் உறுதி செய்யப்படுகிறது, அதே நேரத்தில் விலங்கு வதைத் தடுப்புச் சட்டத்தின் விதிகளும் காக்கப்படுகின்றன.
நிரந்தரத் தீர்வு... தெருநாய்கள் பிரச்சினைக்குக் கருணைக்கொலை என்பது ஒரு தற்காலிக மற்றும் அவசரக்காலத் தீர்வு மட்டுமே. இதன் நிரந்தரத் தீர்வானது நாய்களின் பிறப்பைக் கட்டுப்படுத்துவதிலும், அவற்றுக்கு முறையான தடுப்பூசி போடுவதிலுமே அடங்கியுள்ளது. இதற்காக, நாட்டின் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் குறைந்தபட்சம் ஒரு முழுமையான செயல்பாட்டுடன் கூடிய விலங்கு பிறப்புக் கட்டுப்பாட்டு மையமாவது அமைக்கப்பட வேண்டும் என்று மாநில அரசுகளுக்கு நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது. இந்த மையங்களில் தகுந்த அறுவை சிகிச்சை வசதிகளும், பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்களும் இருக்க வேண்டும். மேலும், நாய் கடியால் பாதிக்கப்படும் ஏழை எளிய மக்களுக்குத் தேவையான ரேபிஸ் எதிர்ப்பு தடுப்பூசிகள் மற்றும் மருந்து இருப்புகள் அனைத்து அரசு மருத்துவமனைகளிலும் தடையின்றி கிடைப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியுள்ளது.