குகைக்குள் சிக்கி உயிருக்குப் போராடுபவனை பப்ளிசிட்டிக்காக, ஒரு பத்திரிகை காரர் எப்படி பயன்படுத்தினார் என்பது, ‘ஏஸ் இன் த ஹோல்’ (ACE IN THE HOLE - 1951) படத்தின் ஒன்லைன். சார்லஸ் சக் டேட்டம் என்ற பத்திரிகையாளர் ஏறக்குறைய 11 பத்திரிகைகளிலிருந்து மோசமான காரணங்களுக்காக பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டவர்.
நியூ மெக்ஸிகோவிலுள்ள அல்புகர்க்கி நகரில் ‘சன்-புல்லட்டின்’ என்கிற பத்திரிகை அலுவலகத்துக்குச் சென்று வேலை கேட்கிறார். ‘கெட்ட செய்திதான் விலை போகும்’ என்று நம்பும் டேட்டனை பத்திரிகை நிறுவனர் ஜேக்கப் பூட், 40 டாலர் சம்பளத்துக்கு வேலைக்கு எடுத்துக் கொள்கிறார்.
ஒருவருடமாக எந்த பரபரப்பும் இல்லாமல் வேலை பார்க்கும் டேட்டமை ‘ரேட்டில் ஸ்னேக்’ வேட்டை பற்றி செய்தி சேகரிக்க புகைப்படக்காரருடன் அனுப்புகிறார் பூட். வழியில் பெட்ரோல் போட ‘பங்கி’ல் காரை நிறுத்தும்போது, அருகிலுள்ள செவ்விந்தியப் பழங்குடியினர் வாழ்ந்த பழமையான பாறைக்குடைவுப் பகுதியில், லியோ என்ற அந்த ‘பங்க்’ காரர் மாட்டிக் கொண்ட செய்தியை அறிகிறார்.
அந்தக் குகைக்குள் குரல் கொடுத்தபடியே சென்று, சிக்கி இருக்கும் லியோவை பார்க்கிறார். அருகில் சென்று காப்பாற்ற முடியாதபடி கல் அறைக்குள் இருக்கும் அவரிடம் பேசி, புகைப்படம் எடுக்கிறார். டேட்டமுடைய குயுக்தி மூளை வேலை செய்கிறது. ‘பண்டைய சாபத்தால் கல்லறைக்குள் அடைக்கப்பட்ட மனிதன்’ என்று தலைப்பில் செய்தி வெளியிடுகிறார்.
மீட்பு பணியில் ஈடுபடும் கட்டுமான ஒப்பந்ததாரரான சாம் ஸ்மோலெட் ‘12 மணி நேரத்துல காப்பாத்திடலாம்’ என்று சொன்னது பிடிக்காமல் உள்ளூர் ஷெரீப், க்ரெட்ஸரிடம் பேசும் டேட்டம், அவருக்குத் தேர்தலில் வெற்றிபெற உதவும் வகையில் புகழ் வெளிச்சம் தருவதாகக் கூறி, தன் வசம் இழுக்கிறார். மீட்புப் பணியை இழுத்தடித்து தொடர் செய்தியாக்கத் திட்டம் போடுகிறார்.
குகை வழியாகச் சென்று மீட்பதற்குப் பதிலாக, மலையின் மேலிருந்து துளையிட்டு மீட்கலாம் என்று டேட்டம் கொடுக்கும் ஐடியாவை ஷெரீப். ஒப்பந்தகாரரிடம் சொல்கிறார். அதற்கு 5 நாளாகுமே என்று முதலில் தயங்கினாலும் ஷெரீப் தயவு தேவைப்படுவதால் அவரும் ஒப்புக் கொள்கிறார். மீட்புப் பணி ஆரம்பிக்கிறது.
லியோவை பிடிக்காத அவனது மனைவி லொரைன் ஓடிப்போக முயற்சிக்கிறார். அவளைத் தடுத்து, ‘இந்த நேரத்தில் கணவனை விட்டுப் போகக் கூடாது’ என்று எச்சரிக்கும் டேட்டம், லியோவைப் பற்றிய செய்திகளை, லொரைனை பேட்டி எடுத்து வெளியிடுகிறார். விளைவு, இயல்பு வாழ்க்கையை விரும்பாத மக்கள், கூட்டமாக அலைமோதுகிறார்கள். கடை, வியாபாரம் களை கட்டுகிறது.
ரேடியோ, சேனல்கள் லைவ் அப்டேட் கொடுக்கிறார்கள். டேட்டமை வேலையை விட்டு அனுப்பியவர்கள் அனைவரும் அங்கு குவிகிறார்கள். டேட்டம், ஷெரீப் மூலம் அவர்களை உள்ளே செல்ல விடாமல் தடுக்கிறான். அவன் மட்டுமே லியோவை சந்தித்து ‘அப்டேட்’ வெளியிடுகிறான். டேட்டமை சந்திக்க வந்த பூட், அவன் பண்ணுவது தவறு என்கிறார்.
இந்த செய்தியை வைத்துக் கொண்டே பல மிகப் பெரிய நிறுவனங்களில் பேரம் பேசுகிறார். எளிதில் காப்பாற்றப்பட்டிருக்க வேண்டிய ஓர் அப்பாவியை தன் சுயநலத்தால் காட்சிப் பொருளாக்குகிறார். லியோ பிழைத்தானா? டேட்டமின் பேராசைக்கு முடிவு என்ன? என்பதே இப்படம்.
1925-ல் ஃப்ளாய்ட் காலின்ஸ் என்ற குகை ஆய்வாளர், ‘மேமத் குகை தேசியப் பூங்கா’ பகுதியில் மாட்டிக் கொண்ட விபத்துதான் அமெரிக்காவில் முதன்முறையாக, தேசிய ஊடகத் திருவிழாவாக மாறியது.
வானொலி மற்றும் பத்திரிகைகள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு செய்திகளை வெளியிட்டன. ஒரு மனிதனின் உயிராபத்து திருவிழாவாக மாற்றப்பட்ட அந்த சம்பவத்தை அடிப்படையாக வைத்து லெஸ்ஸர் சாமுவேல், வால்டர் நியூமேனுடன் இணைந்து திரைக்கதையில் கற்பனையாக சில மாற்றங்களைச் செய்து, ஊடக அறத்தை விமர்சிக்கும் படைப்பாகத் தயாரித்து இயக்கி உள்ளார் பில்லி வைல்டர்.
லியோ மினோசா கதாபாத்திரத்தில் நடித்த ரிச்சர்ட் பெனடிக்ட் குகைக்குள் சிக்கிக்கொண்டு, வலியிலும் நம்பிக்கையிலும் போராடும் அந்த முகபாவனைகளை மிக எதார்த்தமாக வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார். இறப்பு கண்முன் உறுதியாகத் தெரிந்தவுடன் ஃபாதரைக் கூப்பிட்டு பிரேயர் பண்ணச் சொல்லும்போது கண் கலங்குவது பரிதாபத்தை வரவழைக்கும் நடிப்பு.
படத்தின் அச்சாணியே டேட்டமாக நடித்த ‘கிர்க் டக்ளஸ்’தான். ஒரு மனிதனின் துயரத்தை விற்பனைப் பொருளாக்கும் மனசாட்சியற்ற பத்திரிகையாளராக அவர் வெளிப்படுத்திய நடிப்பு அசுரத்தனமானது. ரஜினி ஸ்டைலில் (இது அதற்கு முந்தைய ஸ்டைல்) டைப்ரைட்டிங் மெஷின் லீவரை இழுத்துவிட்டு அதில் தீக்குச்சி உரசி பற்ற வைக்கிறார்.
பொய்யும், கற்பனையுமாகவே வாழ்ந்த அவர், உண்மையின் காலடியில் வீழ்வதுபோல் இறுதிக் காட்சியில் ‘டெல் த ட்ரூத்’ போர்டின் முன் விழுந்து உயிர் துறப்பது டைரக்டர் டச். லொரைனை அவர் பளார் பளாரென அறையும்போது நம் கன்னம் வலிக்கிறது. அதற்கு ‘லொரைன்’ கொடுக்கும் ரியாக் ஷனில் அடி உண்மையில் விழுந்திருக்க வேண்டும்.
லொரைனாக ஜான் ஸ்டெர்லிங். கணவன் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கும்போது, அதைப் பற்றி கவலைப்படாமல் தலைமுடியின் நிறம் மாற்று வதிலும், பணம் சம்பாதிப்பதிலும் குறியாக இருக்கும் பெண்ணாக வெறுப்பை வரவழைக்கும் அளவுக்குத் தத்ரூபமாக நடித்திருக்கிறார்.
‘சார்லஸ் லாங்’ ஒளிப்பதிவில் பிரம்மாண்டத்தைக் காட்டுகிறார். குகைக்குள் இருக்கும் இருட்டையும், வெளியே மக்கள் கூடுவதை திருவிழாபோல வெளிச்சமாக வேறுபடுத்திக் காட்டியிருக்கிறார். கூட்டத்தின் நெரிசலை அவர் படம்பிடித்த விதம், பார்வையாளருக்கு மூச்சுத் திணறலை ஏற்படுத்தும். எடிட்டிங் ஆர்தர் ஷ்மிட். அமைதியான இடம் எப்படி ஒரு பரபரப்பான சந்தைபோல் மாறுகிறது என்பதை அழகாகக் கோர்த்திருக்கிறார்.
இலவசமாகப் பார்க்கும் இடத்துக்கு 25 சென்ட், 50 சென்ட், பிறகு 1 டாலர் என்று ஆங்காங்கே காட்டும் போர்டு ஷாட்கள் மூலம் அந்த இடம் எப்படி வியாபார ஸ்தலமாக மாறுகிறது என்பதை உணர்த்துகிறார். கிளைமாக்ஸில் குகைக்குள் துளையிடும் சத்தமும், வெளியே நடக்கும் கொண்டாட்டமும் மாறி மாறி வரும் காட்சிகள் பதற்றத்தை அதிகரிக்கின்றன.‘ஹியூகோ ஃப்ரீட்ஹாஃபர்’ இசையை மிகக்குறைவாக பயன்படுத்தியிருப்பதே படத்தின் பலம். பாலைவனக் காற்றின் சத்தமும், துளையிடும் இயந்திரத்தின் சத்தமுமே பல இடங்களில் இசையாக மாறியிருக்கிறது.
ஃபிலிம் நாய்ர் படமான இது வெளி வந்தபோது பில்லி வைல்டரின் சன்-நாய்ர் என்றழைக்கப்பட்டது. அதாவது, இருட்டில் நடக்கும் குற்றங்களை விட, பட்டப்பகலில் வெயில் வெளிச்சத்தில் நடக்கும் இந்தக் குற்றம் (மனித நேயமற்ற செயல்) இன்னும் கொடூரமானது என்பதைக் குறிக்கும். சக் டேட்டம், சாதாரண விபத்தை பொய்யாகச் சித்தரித்து தலைப்புச் செய்திகளை உருவாக்குகிறார்.
மீடியா மோகத்தில் சாதாரண மக்களே தங்களை பரபரப்பாக்கிக் கொள்ளும் இன்றைய டிஜிட்டல் யுக “கிளிக்பைட்” (Clickbait) கலாச்சாரத்துக்கும் 24 மணி நேர செய்தி சேனல்களின் பரபரப்புப் பசிக்கும் (Sensationalism) 75 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிவந்த படமாக இருந்தாலும் இது பொருத்தமாக இருக்கிறது. பகல்பொழுதை பரபரப்பாக்க வேண்டு மென்றால் இப்படத்தைப் பார்த்து ரசிக்கலாம்.
(செவ்வாய்தோறும் படம் பார்ப்போம்)