எட்டாம் திருமுறையைச் சேர்ந்த மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம், அக்கால மகளிர் பாடியும் ஆடியும் மகிழ்ந்த தெள்ளேணம், அம்மானை, பூவல்லி, சாழல் முதலிய பல விளையாட்டுகளைப் பின்பற்றிப் பாடல்களைக் கொண்டுள்ளது. அவற்றுள், திருச்சாழலை வரிக் கூத்துகளுள் ஒன்றென விளக்கும் அடியார்க்கு நல்லார், ‘தோள்வீச்சு நற்சாழல்’ என்பதால், தோளை அசைத்தாடும் விளையாட்டாக இது கருதப்படுகிறது.
திருச்சாழல் 20 பாடல்களால் ஆனது. ஒவ்வொரு பாடலும் இரு பகுதிகளைக் கொண்டது. சொல் விளையாட்டாக அமைந்த இப்பாடல்களின் முதல் பகுதியாக ஒருவர் இறைவனின் தோற்றம் அல்லது செயல்களை இகழ்ச்சிக் குறிப்புடன் எதிர்மறையாகப் பாட, எதிரில் இருப்பவர் இரண்டாம் பகுதியாக அந்த இகழ்வை நேர்செய்து இறைவனின் பெருமையை உணர்த்துமாறு அவற்றின் பின்னணியை விளக்குவார். ஓர் எடுத்துக்காட்டால் சாழல் என்றழைக்கப்படும் இப்பாடல் விளையாட்டைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.
“சிவபெருமானின் இருப்பிடம் சுடுகாடு; அவர் ஆடையோ கொல்லப்பட்ட புலியின் தோல்; தாய் தந்தையற்ற தனியர் அவர்” என்று ஒரு பெண் இறைவனின் இருப்பிடம், ஆடை, அவரது பிறப்பற்றத் தன்மை குறித்து இகழ்ந்து பாடுவார். மற்றொரு பெண், அதற்கு மறுமொழியாக, “அவர் எங்கிருந்தால் என்ன, எது உடுத்தினால் என்ன, தனியர்தான் என்றாலும் என்ன, அவர் சினந்தால் உலகனைத்தும் பொடியாகும்; நீ அறியாயோ?” என்று இறைவனின் சிறப்பை உகந்து பாடுவார். ஒவ்வொரு பாடலும் இதுபோல இகழும் புகழுமாக இறைப்பெருமைகளை வெளிப்படுத்தும்போது தோள்வீச்சு இயல்பாகவே இரண்டுக்கும் பொருந்தி விளையாட்டை உணர்வுமயமாக்கும்.