

‘கறந்த பால் மறுபடியும் மடியிலே புகாது; கருவாடு மறுபடியும் மீன் ஆகாது’ என்று காலஞ்சென்ற அரசியலார் காளிமுத்து, அரசிழந்து சிறகொடிந்த தேசியக் கட்சி ஒன்றுக்குக் காட்டிப் பேசிய உவமை வியப்பைத் தந்தது. பின்னாளில் சித்தர் பாடல்களில்,
கறந்த பால் முலைப் புகா; கடைந்த வெண்ணெய் மோர்ப் புகா;
உடைந்து போன சங்கின் ஓசை, உயிர்களும் உடற் புகா;
விரிந்த பூ, உதிர்ந்த காயும் மீண்டுபோய் மரம் புகா;
இறந்தவர் பிறப்பது இல்லை, இல்லை, இல்லை, இல்லையே
என்னும் சிவவாக்கியர் பாட்டைப் படித்தபோதுதான் எந்த மடியில் இருந்து காளிமுத்து அரசியல் கறந்திருக்கிறார் என்று புலப்பட்டது. படித்துவிட்டுப் பேசிய அரசியலாரும் இருந்தார்கள் என்பதற்கு இது சான்று. இருக்கட்டும்.
யார் இந்தச் சித்தர்கள்? ‘சித்தர் முத்தாந்தத்து வாழ்வார்’ என்கிறார் சித்தர்மரபின் முதல்வரான திருமூலர். சித்தர்மரபின் முதல்வர் அகத்தியர் என்றல்லவா சிலர் சொல்கிறார்கள்? திருமூலரே முதல்வர் என்பதற்குச் சான்றாக மூவாயிரம் பாடல்களால் அவரே எழுதிய திருமந்திரம் இருக்கிறது. அகத்தியரே முதல் சித்தர் என்பதற்குச் சான்றாக யார்யாரோ எழுதிய கதைகளை அன்றி வேறேதும் இல்லை. போகட்டும். கதைகளை விட்டுவிட்டு முத்தாந்தத்துக்கு மீள்வோம்.