பாவண்ணனின் கதைகள் மனித உறவுகளின் சிக்கல்களையும், அவற்றுள் பொதிந்துள்ள உன்னதங்களையும் பூரண ஒளியுடன் வெளிப்படுத்துகின்றன. மானுடத்தின் மீதான தீராத நம்பிக்கையைத் தன்னுள் தாங்கி நிற்கும் அத்தகைய படைப்புகளில் ஒன்றுதான் ‘காணிக்கை’.
கண்ணுக்குத் தெரியாத குயில்: கணேசனின் தாய்க்கு ஐயனார் மீது அசைக்க முடியாத பக்தி. அவளுக்கு அறுவை சிகிச்சை நேரிடும்போது, அதுவரை இறைநம்பிக்கையற்ற கணேசன், அம்மா நலம்பெற ஒரு கணம் ஐயனாரிடம் வேண்டுகிறான். ஆனால் தாய் இறந்துவிட, வேண்டுதல் பலிக்கவில்லை என்ற மனக்குறை அவனுக்குள் தங்குகிறது. ஆயினும், நேர்த்திக்கடனைச் செலுத்த வேண்டும் என்ற மனைவி சாரதாவின் பிடிவாதத்திற்காக, வாடகை காரில் குலதெய்வம் கோயிலுக்குச் செல்கிறார்கள்.
அடர்ந்த காட்டு வழியில் பம்பையின் பேரொலி அதிர அதிர, கணேசனுக்குள் தாயின் நினைவுகள் அலைமோதுகின்றன. உடைந்த கொல்லைப் படலை மூங்கிலால் சரிசெய்யும் உழைப்பு, துணிகளின் சுருக்கங்களை நீவும் நேர்த்தி, பிள்ளைகளுக்குக் காய்ச்சல் வந்தால் ஐயனாரிடம் காணிக்கை வைக்க ஓடும் பாசம், தெருக் குழந்தைகளைக் கொஞ்சும் அன்பு எனத் தாயின் பிம்பங்கள் அவன் நெஞ்சில் நிழலாடுகின்றன.