இந்தியாவின் இருபெரும் இதிகாசங்களான ராமாயணமும் மகாபாரதமும் உலக, இந்திய மொழிகளில் நாடகங்களாக, திரைப்படங்களாக, நாவல்களாக மறுபிரதியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்தியாவின் நாட்டார் கலைகள் அனைத்திலும் இந்த இரு இதிகாசங்களின் ஆழமான பாதிப்பைக் காண முடியும். இன்றும் மகாபாரதம் இல்லாமல் தெருக்கூத்து இல்லை.
நவீன காலச்சூழல், அரசியல், சமூக, தத்துவக் கோட்பாடுகளுக்கு ஏற்பப் பழைய இதிகாசங்களை, காப்பியங்களைப் புதிய வடிவங்களில் மாற்றிப் பார்ப்பதே மறுபிரதியாக்கம். பழைய பிரதிகளில் இருக்கும் சாதி, மத, பாலினக் கருத்துகளை இன்றைய சமத்துவப் பார்வையில் விமர்சிக்கவும் சீர்திருத்தவும் மறுபிரதியாக்கம் உதவுகிறது. தமிழின் ஐம்பெரும் காப்பியங்கள், இந்த இதிகாசங்களைப் போலத் தொடர்ந்து மறுபிரதியாக்கம் செய்யப்படவில்லை என்பதற்கு மத, சமூக, மொழியியல், வரலாற்றுக் காரணங்கள் உண்டு.
இதிகாசங்கள் இரண்டும், மிகத் தொடக்கத்திலேயே இந்தியாவின் பல்வேறு மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, அந்தந்த இடங்களின் பண்பாட்டோடு கலந்துவிட்டதுடன் இந்து மதத்தின் கடவுள்களுடனும் வழிபாட்டு முறைகளுடனும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. இவை இலக்கியங்களாக மட்டுமன்றி, மக்கள் நம்பிக்கையின் ஒருபகுதியாகவே மாறியுள்ளன. அல்லி அரசாணி மாலை போன்ற கதைப்பாடல்கள், தெருக்கூத்து, பாவைக்கூத்து போன்ற மக்கள் கலை வடிவங்கள், சிறுகதை, நாவல் போன்ற நவீன இலக்கிய/கலை வடிவங்கள் எனத் தொடர்ந்து மறுவடிவம் பெற்றபடியே இருக்கின்றன.