பிரபஞ்சவியல் கவிதைகள்

இயற்கையோடு மனிதனைவிட மிகச்சரியாக பொருந்தி வாழ்பவை மற்ற உயிரினங்கள்தான் என்கின்றன வலங்கைமான் நூர்தீன் கவிதைகள். மற்ற உயிரினங்களின் உணர்வுகள் சாதாரண கண்களுக்குப் புலப்படாததை, ‘நீளும் பசியின் நாவுகள்’ என்ற முதல் கவிதை சொல்கிறது. ஆழிப்பேரலை, மாமழை, காட்டுத்தீ போன்ற இயற்கைப் பேரிடர்கள், சுரண்டுபவர்களுக்கானவை எனச் சொல்லாமல் சொல்கிறது இக்கவிதை..வலங்கைமான் நூர்தீன் கவிதைகள் இயற்கையோடு நின்று விடாமல், வரலாறு, கலாச்சாரம் என நீள்கின்றன. ‘தாலமி வம்சத்தின் கடைசிக் குதிரை’ கவிதை வரலாற்றின் உள்ளடக்குகளின் ஆழத்தைத் தேடிச் செல்கிறது. ‘பூனைகளின் உலகத்தில் சூஃபியின் நடனம்’ கவிதையில், ஒழுங்குகளை கலைத்துப்போடும் பூனைகள் வருகின்றன. அவை அங்குமிங்கும் ஓடினாலும், பாங்கோசையின்போது, தியானத்தில் அமர்ந்துவிடுகின்றன. மேலும், எங்கிருந்தோ காற்றில் வருகிறது / கவ்வாலி இசை. / இருளையும் பொருட்படுத்தாமல் / எழுந்து ஆடத்தொடங்குகிறான் / சன்னமாக ஒலியெழுப்பும் பூனையின், / காதுகள் சிலிர்த்து, / பளிங்கு போன்ற அதன் கண்கள் / இரண்டு பூமியாய்ச் சுழல்கிறது../ ஒன்று சூஃபிக்கானது / மற்றொன்றும் சூஃபிக்கானது. / பூனையின் உலகத்தில்தான் / சூஃபியின் நடனம்./ என அடுத்தடுத்த வரிகள் ஆன்மிக ஒளியில் மிளிரும் மிகச்சிறந்த கலாச்சாரப் பிரதியாகவும் வெளிப்பட்டுள்ளது.இதிலிருந்து விலகி நிற்கும் ‘கருணை நெஞ்சின் ஈரம்’ கவிதை பின்நவீனத்துவப் பிரதியாக நகர்ந்துள்ளது. கடைசி வரிகள், ‘தலைக்கு மேல் எப்போதும் / தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் கத்தி; / தோலுரித்துத் தலைகீழ் தொங்கவிட்டு / வேடிக்கைப் பார்க்கும் வாழ்க்கையில் / மந்தைகளாக உலவுகிறோம். / வெட்டப்பட்ட ஆட்டுத்தலையின் / கண்களில் உறைந்த கண்ணீர் / ஈகைத் திருநாளில் / நம் கருணை நெஞ்சின் ஈரமாகட்டும்... என முடிகிறது. பூமியில் மனிதன் மட்டுமே வசிக்கவில்லை; மனிதனும் வசிக்கிறான் என்ற பிரபஞ்சவியல் தத்துவத்தை பெரும்பாலான கவிதைகள் உணர்த்துகின்றன.தாலமி வம்சத்தின் கடைசிக் குதிரைவலங்கைமான் நூர்தீன்மௌவல் பதிப்பகம்விலை: ரூ.100தொடர்புக்கு: 97877 09687.பாரதி வரலாறும் கட்டுக்கதைகளும்

பிரபஞ்சவியல் கவிதைகள்

அதிகம் வாசித்தவை...