மூத்த இதழாளர் சுகதேவின் மூன்றாவது கவிதைத் தொகுப்பு, ‘அசையும் நிழலில் சாய்ந்தாடும் மனம்’. நூலின் தலைப்பை வைத்து, மெல்லுணர்வு கொண்டவர்களுக்கான தொகுப்பாக இதைச் சுருக்கிவிட முடியாது.
கலவையான உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் கவிதைகள் உள்ளே வரிசைகட்டி நிற்கின்றன.
ரயிலின் வேகத்தில் பெயர்ப் பலகையைக் கவனிக்கத் தவறவிட்டு ஊரின் பெயர் தெரியாமல் முடிவற்ற யோசனைக்குள் விழும் பயணியை ஒரு கவிதை சித்தரிக்கிறது எனில், ‘உரக்கப் பேசியே கழிந்துவிட்டன நாள்கள்/இப்போது அவர்/சுண்டக் காய்ச்சிய பால்/மருந்துக்குப் பயன்படலாம்’ என இன்னொன்றில் தத்துவம் தெறிக்கிறது.
