Published On : 18 Jan 2020

ஆதி திராவிடர் பழங்குடியினர் பள்ளிகளில் என்ன நடக்கிறது?

education

உமா
uma2015scert@gmail.com

ஆதி திராவிடர் மற்றும் பழங்குடியினர் நலத்துறையின் கட்டுப்பாட்டிலும் தமிழகத்தில் அரசுப் பள்ளிகள் செயல்படுகின்றன. மற்ற பள்ளிகளில் இருக்கும் அனைத்து நடைமுறைப் பிரச்சினைகளும் இந்தப் பள்ளிகளிலும் உண்டு. அதைத் தவிர்த்து வேறு என்னென்ன சிக்கல்களை இப்பள்ளிகள் எதிர்கொள்கின்றன என்பதை விரிவாகப் பார்க்கலாம்.

ஒரு லட்சம் குழந்தைகள்

தமிழகத்தின் 17 மாவட்டங்களில் 312 பழங்குடியின பள்ளிகளும் 1,200 ஆதி திராவிடப் பள்ளிகளும் இயங்கி வருகின்றன. இவற்றில் சுமார் ஒரு லட்சத்திற்கும் அதிகமான மாணவர்கள் கல்வி பயின்று வருகின்றனர். ஆதி திராவிட இன மக்கள் அதிகமாக வசிக்கும் பகுதிகளில் அவர்களின் குழந்தைகள் கல்வி அறிவு பெறுவதற்காக ஆதி திராவிடப் பள்ளிகள் உருவாக்கப்பட்டன. அதேபோல், பழங்குடியினக் குழந்தைகள் அவர்களது வாழிடத்திற்கு அருகிலேயே தடையின்றி கல்வி கற்கும் வகையில் மலைப் பகுதிகளில் பழங்குடியினப் பள்ளிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலான பழங்குடியினப் பள்ளிகள் உண்டு உறைவிடப் பள்ளிகளாகவும் செயல்படுகின்றன.

கல்வியறிவு குறித்த போதிய விழிப்புணர்வு இல்லாத பிள்ளைகளும் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் பின்தங்கிய மக்களின் குழந்தைகளும் படிக்கும் பள்ளிகள் இவை.  அதனால் தான் மாணவர் இடைநிற்றல் குறித்தும் சமூகப் பொருளாதார ஏற்றத் தாழ்வுகள் குறித்தும் இந்தப் பள்ளிகளுக்கு சிறப்புக் கவனம் தேவைப்படுகிறது. ஆகவேதான் இதற்கெனத் தனித் துறையின் கண்காணிப்பில் இப்பள்ளிகள் செயல்பட்டு வரு
கின்றன. இந்த மாணவர்களுக்கென கல்வி உதவித் தொகை, சிறப்பு வகுப்புகள், விடுதிகள் என சிறப்புச் சலுகைகள் சட்டப்படி இருந்தாலும் அவற்றின் மீது கவனம் செலுத்தப்படுகிறதா என்று கேட்டால் சற்றும் இல்லை என்கிறார்கள் சம்பந்தப்பட்டவர்கள்.
ஆதி திராவிட - பழங்குடியினர் துறையின் கீழ் இயங்கும் பள்ளி - கல்லூரிகள் அனைத்துக்கும் விடுதிகள் உண்டு. பள்ளிக் குழந்தைகள் உண்டு உறைவிடப் பள்ளிகளில் தங்கிப் படிப்பதற்கு விடுதிகளுடன் கூடிய அனைத்து வசதிகளையும் அரசு ஏற்படுத்தித் தருகிறது. ஆனால், விடுதிகளில் தங்கியுள்ள குழந்தைகள் சிக்கலின்றி அரசின் சலுகைகளைப் பெறுகிறார்களா என்றால் அது குறித்தும் திருப்தியான பதிலில்லை. பெரும்பாலான இடங்களில் இந்தக் குழந்தைகளுக்கு கல்வி மறுக்கப்பட்டு சுரண்டப்படுகின்றனர்.

வாரிச் சுருட்டும் வார்டன்கள்

ஆதி திராவிடர் - பழங்குடியினப் பிள்ளைகளில் இருபாலருக்கும் தனித் தனியான விடுதிகள் உண்டு. இவற்றிற்கு ஆசிரியர்களே போதக விடுதிக் காப்பாளர்களாக (வார்டன்) நியமிக்கப்படுகின்றனர். அங்குள்ள மாணவர்களைப் பாதுகாப்பதுடன் அவர்களுக்குச் சிறப்பு கவனமெடுத்து கற்பித்தலையும் செய்யவேண்டும் என்பதற்காகவே இந்தப் பொறுப்பில் ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால், பெரும்பாலான வார்டன்கள் தங்களது பொறுப்பை சரியாகச் செய்வதில்லை என்பதுடன் அவர்கள் மீது திடுக்கிடும் குற்றச்சாட்டுகளும் வைக்கப்படுகின்றன.

பொதுவாக ஒரு ஆசிரியர் 3 ஆண்டுகள் மட்டுமே வார்டன்களாக இருக்க வேண்டும் என்று சட்டம் சொல்கிறது. ஆனால், 15 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரே இடத்தில் தங்களை நிலை நிறுத்திக்கொண்டு வேறு எவரையும் அந்த இடத்துக்கு அண்டவிடாமல் செய்யும் வார்டன்கள் நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள். இதற்குக் காரணம், விடுதி மாணவர்களுக்காக வரும் உதவித் தொகை என்கிறார்கள்.

விடுதியில் தங்கிப் படிக்கும் மாணவர் ஒவ்வொரு வருக்கும் மாதம் ஒன்றுக்கு 900 ரூபாய் வரைக்கும் உதவித் தொகை வழங்குகிறது அரசு. அந்த மாணவரின் உணவு, உடை உள்ளிட்டவைக்காகத் தரப்படும் இந்தத் தொகையை சொற்பமான வார்டன்கள் மட்டுமே மெய்யான அறத்துடன் குழந்தைகளுக்காக செலவழிக்கிறார்கள். எஞ்சிய இடங்களில் இந்தத் தொகையில் பெரும்பகுதி, வார்டன்களின் சட்டைப் பாக்கெட்களுக்குள் போய் பதுங்கிவிடுவது வேதனையிலும் வேதனை.

ஊழலும் மலிந்து கிடக்கின்றன

வார்டன்கள் இப்படி என்றால், பல இடங்களில் விடுதிச் சமையலர்கள், இரவுக் காவலர்கள் உள்ளிட்டவர்களும் தங்களது பணியைச் செய்யாமல் பணத்தைச் சுரண்டும் அவலம் தொடர்கிறது. பெரும்பாலான இடங்களில் இந்த விடுதிகளில் பள்ளிக் குழந்தைகள் தங்குவதாக பதிவேட்டில் மட்டும் கணக்கு இருக்கும். ஆனால், அங்கே யாருமே தங்க மாட்டார்கள். பிள்ளைகள் இல்லாத விடுதியில் பணியாளர்களுக்கு என்ன வேலை? பெரும்பகுதி இப்படித்தான் ஏமாற்று வேலை நடக்கிறது.

மாவட்ட ஆதி திராவிடர் நலத்துறை அலுவலரின் மேற்பார்வையில்தான் இந்தப் பள்ளிகள் செயல்படுகின்றன. மாவட்டத்தின் துணை ஆட்சியாளர்தான் இந்தப் பள்ளிகளுக்கும் விடுதிகளுக்கும் உயரதிகாரி. பள்ளிக் கல்வித் துறையைப் போலவே இந்தத் துறையின் பள்ளிகளுக்கும் இயக்குநர் உள்ளிட்ட அடுத்தடுத்த படி நிலைகளில் அலுவலர்கள் உண்டு. ஆனால், மாவட்ட அளவில் இந்தப் பள்ளிகளும் விடுதிகளும் சிறப்பு வட்டாட்சியர்களின் கண்காணிப்பில் இருக்கின்றன. இதனால் ஊழலும் மலிந்து கிடக்கின்றன .
உதாரணமாக, ஒரு விடுதியில் 80 மாணவர் இருப்பதாக பதிவேடுகள் இருக்கும். ஆனால், உண்மையில் 20 பேர் மட்டுமே அங்கு இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் அந்த 900 ரூபாயையும் முழுமையாக செலவழிக்கப்படுவதில்லை. பெரும்பாலான விடுதிகளின் இன்றைய யதார்த்த நிலை இதுதான் என்கிறார்கள்.

ஆசிரியர்கள் நியமனத்திலும் பாரபட்சம்

ஒரு அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் 125 மாணவர் படித்தால் 8 ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால், அதுவே பழங்குடியினப் பிள்ளைகளுக்கான உயர்நிலைப் பள்ளியாக இருந்தால் 250 பிள்ளைகளுக்கு இரண்டு ஆசிரியர்கள் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். இதிலிருந்து பழங்குடியினப் பள்ளிகளின் அவல நிலையைப் புரிந்து கொள்ளலாம் என்கிறார் தாளவாடி, சத்தியமங்கலம் மலைப் பகுதிகளில் பழங்குடிகளுக்காகப் பணிபுரியும் தன்னார்வலர் சுடர் நடராஜன்.

அரசால் மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படும் விலையில்லாப் பொருட்கள்கூட முதலில் அரசுப் பள்ளிகளைத்தான் சென்றடைகின்றன. இறுதியாகத்தான் நலத்துறைப் பள்ளிகளை வந்தடைகின்றன. இதனால் சில சமயங்களில், அரசின் விலையில்லாப் பொருட்கள் இந்தப் பள்ளி மாணவர்களுக்குக் கிடைக்காமலும் போய்விடுகின்றன. மடிக் கணினி முதலானவற்றைப் பெற்றுத் தருவதில்கூட போராட வேண்டியுள்ளது என்கிறார்கள் நலத்துறை பள்ளிகளில் பயிற்றுவிக்கும் நேர்மையான ஆசிரியர்கள்.

தரம் உயர்த்துவதிலும் தாமதம்

மேலும், “நலத்துறையின் கீழ் இயங்கும் பெரும்பாலான பள்ளிகளில் கட்டிட வசதி , கழிப்பறை வசதி என எதுவுமே சரியில்லை. கல்வித் துறையைக் கேட்டால் வருவாய்த் துறையைக் கைகாட்டுகிறார்கள். வருவாய்த் துறையோ, அனைவருக்கும் கல்வித் திட்டம் உள்ளிட்ட கல்வித் துறையின் பிற திட்டங்கள் மூலமாக உங்களுக்கு அந்தப் பணிகள் நடக்கும் என்று தட்டிக் கழிக்கிறார்கள். ஆண்டு தோறும் அரசுப் பள்ளிகள் தரம் உயர்த்தப்படுகின்றன. அப்படி ஓர் ஆண்டில் அரசுப் பள்ளிகள் 50 தரம் உயர்த்தப்பட்டால் நலத்துறை சார்ந்த பள்ளிகள் 5 கூட தரம் உயர்த்தப்படுவதில்லை” என்று வருந்தும் அந்த ஆசிரியர்கள், “இப்படி பாரபட்சம் காட்டப்படுவதால், தொடக்கப் பள்ளி, நடுநிலைப் பள்ளிகளில் இறுதி வகுப்பை முடிப்பவர்கள் அடுத்து பள்ளிக்குச் செல்ல நெடுந்தூரம் பயணிக்க வேண்டி உள்ளது. இதனாலும் இடைநிற்றல் அதிகமாகிறது” என்றும் சொல்கின்றனர்.

நலத்துறை பள்ளிகளில் ஆசிரியர் நியமனங்களும் பல வருடங்களாக நடைபெறவில்லை. இட மாறுதலுக்கான கலந்தாய்வும் கடந்த 4 ஆண்டுகளாக நடைபெறவில்லை. இதனால் பல உயர் நிலை, மேல்நிலைப் பள்ளிகளில் ஆசிரியர்கள் இல்லாத சூழலும் நிலவுகிறது.
பள்ளிக் கல்வித் துறையின் பாடத்திட்டம், பாடநூல்கள் பயிற்சிகள் உள்ளிட்டவையே நலத்துறை பள்ளிகளிலும் பின்பற்றப்படுகிறது. இருப்பினும் இந்தப் பள்ளிகளில் கல்வித்துறையின் அரசாணைகளை நடைமுறைப்படுத்த கடுமையாகப் போராட வேண்டி இருக்கிறது. மாவட்டக் கல்வி அதிகாரிகள் உள்ளிட்ட அனைவருமே நலத்துறை பள்ளிகளைப் பார்வையிடுவார்கள். ஆனால், தங்களுக்கு நேரடியான அதிகாரம் ஏதும் இல்லாததால் இந்தப் பள்ளிகள் சார்ந்த விஷயங்களில் அவர்களால் நடவடிக்கை எடுக்க முடிவதில்லை. நலத்துறை அதிகாரிகளுக்கு இவர்களால் பரிந்துரைகள் மட்டுமே செய்யமுடியும் என்பதால் தவறுகளும் தொடர்கதைகளாகின்றன. பழங்குடியினப் பள்ளிகளை பொறுத்தமட்டில், மலைப் பகுதிகளில் போக்குவரத்து வசதியற்ற இடங்களில் பள்ளிகள் இருப்பதைக் காரணம் காட்டி முன்பெல்லாம் வாரம் ஒருமுறை மட்டுமே பள்ளிக்குச் சென்று வந்த ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தது. கடந்த சில ஆண்டுகளாகத்தான் அந்த எண்ணிக்கை குறைந்திருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.

என்ன செய்யலாம்?

கல்வி குறித்த எந்தத் தூண்டுதலும் இல்லாத பழங்குடியின மக்களின் குழந்தைகளுக்கு கல்வி போதிப்பதாக பதிவேடுகள் மட்டுமே பராமரிக்கப்படும் அவலங்களும் நடக்கின்றன. நல்ல உணவுக்குக்கூட வழியில்லாத பிள்ளைகள் அரசு விடுதிகளில் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் குறைந்தபட்ச வசதிகளையும்கூட பெரிதாக எண்ணுகின்றனர். அதனால், ஏமாற்றும் வார்டன்களை எதிர்த்துக் கேள்விகேட்க யாரும் முன்வருவதில்லை.பொதுவெளியிலிருந்து உயரும் குரல்களுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய வருவாய்த் துறை அதிகாரிகளும் சுரண்டலில் பங்குபிரிப்பதால் மவுனம் காக்கிறார்கள்.  இதுபோன்ற காரணங்களால், ஆதி திராவிடர் - பழங்குடியினர் பள்ளிகளை வைத்து பெரும் வருமான அரசியல் அமோகமாய் நடக்கிறது 

நலத்துறை பள்ளிகள் அனைத்திலும் பள்ளிக் கல்வித் துறையின் அனைத்து நடைமுறைகளும் பின்பற்றப்பட்டால் தான் இந்தக் குழந்தைகளுக்கு முறையான கல்வி கிடைக்கும். விடுதிப் பணியாளர்களின் பணிகள் சீரமைக்கப்பட்டு நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டும். வாய்ப்புகள் மறுக்கப்பட்ட ஆதி திராவிடர் குழந்தைகள், வாய்ப்புகளற்ற பழங்குடியினக் குழந்தைகளுக்கு எக்காரணம் கொண்டும் கல்வி மறுக்கப்படுவதை ஏற்க முடியாது. இந்தப் பிரச்சி னைகளுக்கு ஒரே தீர்வு, வருவாய்த்துறை நிர்வாகத்தில் இருக்கும் நலத்துறையின் பள்ளிகளை பள்ளிக் கல்வித் துறையுடன் இணைத்து விடுவதே!

கட்டுரையாளர்: மாநில ஒருங்கிணைப்பாளர், அசத்தும் அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர் குழு (ஏ-3)

You May Like

More From This Category

More From this Author


More From The Hindu - Tamil