Published On : 01 Feb 2020

சிறுநீரகம் தந்த சீதாதம்பி!- புனர்ஜென்மம் அடைந்த ஜெயகிருஷ்ணன்

kidney-transplant

என்.சுவாமிநாதன்
swaminathan.n@kamadenu.in

தானத்தைவிட வேறொரு நற்காரியம் இருக்க முடியாது. அதுவும், உறுப்பு தானம் செய்ய உயர்ந்த எண்ணம் வேண்டும். உடல்நிலை மோசமாகித் தவிப்பவர்களுக்கு உறுப்பு தானம் செய்ய உறவினர்களே தயங்கும் சூழலில், முன்பின் அறிமுகமில்லாத சிறுவனுக்கு சிறுநீரகத்தைத் தானம் செய்து, தாய்மையின் மேன்மையைக் காட்டியிருக்கிறார் கேரளத்தைச் சேர்ந்த சீதாதம்பி.

சீதாதம்பியின் சிறுநீரகத்தைத் தானமாகப் பெற்ற ஜெயகிருஷ்ணனின் கதை மிகவும் பரிதாபமானது.

பாலக்காட்டைச் சேர்ந்த ஜெயகிருஷ்ணன், 11-ம் வகுப்பு படித்து வந்தான். மூன்று வயதிலேயே பெற்றோரை இழந்த இவனை வளர்த்துவந்தது இவனது பாட்டிதான். வீடு, பள்ளி என்று இயல்பாக நகர்ந்துகொண்டிருந்த இவனது வாழ்வில், சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பெரும்புயல் வீசத் தொடங்கியது. திடீரென உடை எடை கூடியது. தூங்கி விழித்துப் பார்த்தால் முகமும் காலும் விகாரமாக வீங்கிக் கிடந்தன. அதீத உடல்சோர்வும் வாட்டி எடுத்தது. சாதாரண வைட்டமின் குறைபாடாக இருக்கும் என்று நினைத்து மருத்துவமனைக்குச் சென்ற ஜெயகிருஷ்ணனுக்குப் பேரதிர்ச்சி காத்திருந்தது.

ஆம், அவனது சிறுநீரகங்கள் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாகப் பரிசோதனையில் தெரியவந்தது. ஆறு மாதங்கள் தொடர்ந்து மருந்து, மாத்திரைகள் எடுத்தும் பலனில்லை. ஒருகட்டத்தில், டயாலிசிஸ் செய்துகொள்ள வேண்டிய அளவுக்கு நிலைமை மோசமானது. வறுமையான சூழலிலும் வாரத்துக்கு மூன்று முறை டயாலிசிஸ் செய்ய வேண்டிவந்ததை ஜெயகிருஷ்ணனால் சமாளிக்கவே முடியவில்லை. வாழ்க்கையே ஜீவமரணப் போராட்டமாக மாறிப்போன நிலையில் படிப்பும் பாதியில் நின்றுபோனது.

ஆனால், பரிதவிக்கும் மனிதர்களுக்குப் பிரதிபலன் பார்க்காமல் உதவும் ஆன்மாக்களும் இங்கு இருக்கத்தானே செய்கிறார்கள். அப்படி, ஜெயகிருஷ்ணனுக்கு உதவ, அவனது பக்கத்து வீட்டுக்காரர் பைஜூ முன்வந்தார். தன்னால் முடிந்த பண உதவிகளைச் செய்ததோடு, தான் சார்ந்திருக்கும் ‘தயா’ அறக்கட்டளையின் மூலமும் உதவிகள் கிடைக்கவும் ஏற்பாடு செய்தார்.
பெற்றோரை இழந்த ஜெயகிருஷ்ணனின் உயிரைக் காப்பாற்றிவிட வேண்டும் என்று நினைத்த பைஜூ, ஜெயகிருஷ்ணனுக்குச் சிறுநீரக தானம் செய்ய அவனது உறவினர்கள் முன்வருவார்களா என்று விசாரிக்கத் தொடங்கினார். அறக்கட்டளை நிர்வாகிகளை அழைத்துக்கொண்டு ஜெயகிருஷ்ணனின் உறவினர்களைத் தேடிச் சென்றார்.

சிறுநீரக தானம் குறித்து தொடர் விழிப்புணர்வு கொடுத்தும் ஜெயகிருஷ்ணனின் உறவினர்களில் ஒருவர்கூட அதற்குச் சம்மதிக்க
வில்லை. தானம் செய்யும் குடும்ப உறுப்பினருக்கு அறக்கட்டளை சார்பில் வேலை தருவதாகவும், புதிய வீடு கட்டித் தருவதாகவும்கூட உறுதியளித்தார். ஆனால், அதற்கும் யாரும் செவிசாய்க்கவில்லை. மனம் தளராத பைஜூ, தனது அறக்கட்டளையின் இந்த முயற்சிகளைப் பற்றி ஃபேஸ்புக்கில்விரிவாக எழுதினார். கோட்டயம் பகுதியைச் சேர்ந்த சீதாதம்பியின் பார்வைக்கு ஜெயகிருஷ்ணனின் சோகக் கதை சென்று சேர்ந்தது அப்படித்தான். அதே அறக்கட்டளையின் உறுப்பினரான சீதாதம்பி, ஆதரவற்ற அந்தச் சிறுவனுக்கு சிறுநீரகத்தை வழங்க தாயுள்ளத்துடன் முன்வந்தார்.

கொச்சின் மருத்துவமனையில் உறுப்பு மாற்று அறுவை சிகிச்சை முடிந்த நிலையில், ஓய்வெடுத்துவரும் சீதாதம்பியைச் சந்தித்தேன்.

“எங்களோட 23-வது கல்யாண நாளை, ஏதாவது ஒரு ஆசிரமத்துல ஆதரவற்ற குழந்தைகளோட கொண்டாடணும்னு முடிவுசெஞ்சேன். அப்பத்தான் அந்த ஃபேஸ்புக் பதிவைப் படிச்சேன். கஷ்டப்படுற அந்தப் பையனுக்கு ஒரு சிறுநீரகத்தைக் கொடுக்குறதைவிட திருமண நாளை வேற எப்படி சிறப்பா கொண்டாடிட முடியும்னு தோணுச்சு. முதல்ல என் விருப்பத்தை என் கணவர் திலீப்குமார் கிருஷ்ணன்தம்பி கிட்ட சொன்னேன். ‘இது உன்னோட உடல். அதைப் பற்றி முடிவெடுக்க முழுச் சுதந்திரம் உனக்கு இருக்கு’ன்னு உற்சாகம் தந்தார்.

என்னோட ரெண்டு மகள்களும் என் முடிவை ஏத்துக்கிட்டாங்க. ஆனாலும், உறவினர்கள்ல சிலருக்கு அது பிடிக்கலை. இப்படி தனது சிறுநீரகத்தைப் பகிர்ந்துகிட்ட பலரும் ஆரோக்கியமா வாழ்றாங்கன்னு அவங்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டி சம்மதிக்கவச்சேன். ரெண்டு பேருக்கும் ரத்தம், திசுவெல்லாம் பொருந்துதான்னு மருத்துவமனையில ஆரம்பகட்டமா சில சோதனைகள் செஞ்சாங்க. எல்லாம் சரியா இருக்குன்னு தெரிஞ்சதும் எனக்கு அவ்ளோ சந்தோஷம். இப்ப எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சுடுச்சு. இந்த ஆபரேஷனுக்குத் தேவையான மொத்த நிதியையும் தயா அறக்கட்டளையே திரட்டிக் கொடுத்துச்சு” என்கிறார் சீதாதம்பி.

அறுவைசிகிச்சை முடிந்து புதுவாழ்வுக்குத் தயாராகிவரும் ஜெயகிருஷ்ணனைச் சந்தித்தேன்.

“சொந்தபந்தங்களே உதவ முன்வராததால, என் விதி அவ்வளவுதான்னு விரக்தியடைஞ்சுட்டேன். ஆனா, ஒரு அம்மாவா சீதாதம்பி மேடம் எனக்குக் கிடைச்சாங்க. என்னோட சேர்த்து அவங்களுக்கும் ஆபரேஷன் முடிஞ்சுருக்கு. ஆனா, ஏதோ எனக்கு மட்டும் ஆபரேஷன் நடந்த மாதிரி என்னைக் கண்ணும் கருத்துமா ஒரு மகனைப் போல பார்த்துகிட்டே இருக்காங்க. 2017-ல 11-ம் வகுப்போட படிப்பை நிறுத்திட்டு தொடங்கின வாழ்க்கைப் போராட்டம் இது. முழுசா மூணு வருஷம் இந்த நோயிலேயே போயிடுச்சு. இதோ சீதாதம்பி அம்மாவால நான் புது மனுஷனா ஆகியிருக்கேன்.

மறுபடியும் ஸ்கூலுக்குப் போகணும். நல்லா படிச்சு ஆசிரியர் ஆகணும்னு ஆசைப்படுறேன். அதன் மூலமா உடல் உறுப்புதான விழிப்புணர்வையும் பரவலாக்குவேன். அதுதான் என் லட்சியம்” என்றான் நெகிழ்ச்சியுடன்.

பொதுவாக இப்படி சிறுநீரக மாற்று அறுவைசிகிச்சைக்குப் பின்னர் சில காலம் பரிபூரண ஓய்வு தேவை. வாழிடத்திலும் சுகாதாரமான சூழல் அவசியம். பாலக்காட்டில் ஜெயகிருஷ்ணன் இப்போது இருக்கும் வீட்டில் அதற்கான சூழல் இல்லை. இதனால் ஜெயகிருஷ்ணனும், அவனது பாட்டியும் வசிக்க புதிய வீடு ஒன்றைக் கட்டிக்கொடுக்கும் பணியிலும் இறங்கியிருக்கின்றனர் ‘தயா’ அறக்கட்டளையின் நிர்வாகிகள்.

இதுபோன்ற மனிதாபிமானம் மிக்க மனிதர்களால் தானே, இம்மண்ணில் மனிதம் இன்னும் பிழைத்திருக்கிறது!

You May Like

More From This Category

More From this Author


More From The Hindu - Tamil