வேகமாகச் சென்றுகொண்டிருக்கும் ரயிலில் அபாயச் சங்கிலி இழுக்கப்படுகிறது. ரயிலை நிறுத்திய பெரியவர், தண்டவாளத்தில் எதையோ தேடிக் கண்டெடுத்துக் கொண்டுவருகிறார். அது தாயற்ற ஒரு குழந்தை தவறவிட்ட ரப்பர் நிப்பிள். குழந்தைக்காக ரயிலை நிறுத்தி அபராதம் செலுத்தும் பெரியவர்தான் படத்தின் நாயகன்.
1991இல் வெளிவந்த ‘பவுனு பவுனுதான்’ படத்தில் பாக்யராஜ் அறிமுகமாகும் காட்சி இது. சாகச நாயகர்களுக்கு நடுவே, எளிமையான செயல்களே பாக்யராஜுக்குப் போதுமானதாக இருந்தன. அவருடைய படங்கள் வணிகரீதியான சட்டகத்திலிருந்து பெரிதாக விலகியதில்லை. ஆனால் அவர் முன்னிறுத்திய நாயகனின் முதன்மையான அடையாளம், சராசரி மனிதனால் வெளிப்படுத்தப்படக்கூடிய பரிவும் புத்திசாலித்தனமும்தான்.
சும்மா இருக்காதவர்
அண்மையில் இறந்த பாக்யராஜுக்கு 73 வயது. முதுமை காரணமாக வேலைக்கு விடைகொடுத்துவிட்டுச் சாய்வு நாற்காலியில் இளைப்பாறுபவராக அவர் இருக்கவில்லை. வாய்ப்பு இருக்கும்வரை ஓடிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்கிற தொழில்சார்ந்த முனைப்பு மட்டுமே, இதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்க முடியாது. அவர் சும்மா இருக்கக்கூடியவரல்ல என்பதுதான் முக்கியக் காரணம்.
அவருக்கெனத் திரைப்படங்களில் சில கதாபாத்திரங்கள் காத்திருந்தன. ‘ரியாலிட்டி ஷோ’, யூ டியூப் அலைவரிசைகள், திரைப்பட விழா என ஏதேனும் ஒன்று அவரது நேரத்தைக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது.
நடிகர், கதாசிரியர், இயக்குநர், தயாரிப்பாளர் உள்ளிட்ட பொறுப்புகளில் தனக்குக் கிடைத்த அனுபவங்களை பாக்யராஜ் பகிர்ந்துகொண்டே இருந்தார். இடைவிடாத பங்கேற்பு அவரின் முதுமை குறித்த மதிப்பீடுகளை ரசிகர்களிடமிருந்து விலக்கியே வைத்திருந்தன எனலாம்.
உதயமான நாயகன்
1977இல் வெளியான ‘16 வயதினிலே’ பல விதங்களில் தமிழுக்கு முக்கியமான படம். பாக்யராஜ் என்கிற கதாசிரியர் அடியெடுத்து வைக்கவும் அது வழியமைத்துக்கொடுத்தது. அதில் அவர் துணை இயக்குநராகப் பணிபுரிந்தார்.
அதன் இயக்குநரான பாரதிராஜா வைத்திருந்த கதைக்குத் தகுந்த நடிகர்களைத் தேர்வுசெய்தல், கதாபாத்திர வடிவமைப்பு, திரைக்கதைக்கு வலுசேர்த்தல் எனச் செறிவூட்டியதில் பாக்யராஜின் பங்களிப்பு முக்கியமானது.
‘சுவரில்லாத சித்திரங்கள்’ மூலமாக இயக்குநராகவும் நாயகனாகவும் களமிறங்க அவர் ஆயத்தமாகிக்கொண்டிருந்த சூழலில்தான், பாரதிராஜாவால் ‘புதிய வார்ப்புகள்’ படத்தில் நாயகனாக ஆக்கப்பட்டார்.
அதுவரை படங்களில் நாயகனுக்குத் தோற்றம் சார்ந்து உருவாக்கப்பட்டிருந்த கட்டமைப்பில் பாக்யராஜின் வருகை உடைப்பை ஏற்படுத்தியது. மாநிறமான, மூக்குக்கண்ணாடி அணிந்த, அனைத்துக் குடும்பங்களிலும் சாதாரணமாகக் காணப்படக்கூடிய சாயலுடன் கூடிய நாயகனை தமிழ் சினிமா கண்டது.
பிற்காலத்தில் பாக்யராஜின் முகாமிலிருந்து பாண்டியராஜன், பார்த்திபன், லிவிங்ஸ்டன் ஆகியோர் நாயகன் ஆவதற்கும் இந்நிகழ்வு பாதை அமைத்தது. நாயகனுக்குக் குரல் சார்ந்து உருவாக்கப்பட்டிருந்த கற்பிதங்களும் பாக்யராஜுக்குத் தொடக்கத்தில் சவாலாக இருந்ததைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.
‘புதிய வார்ப்புகள்’ படத்தில் அவருக்கு கங்கை அமரன் பின்னணிக் குரல் கொடுத்திருந்தார். போகப்போக அவரது குரலும் தனி அடையாளங்களில் ஒன்றாக மாறியது. பின்னாளில் பாட்டுப் பாடும் அளவுக்கு அவரது தன்னம்பிக்கை வளர்ந்தது. எனினும் டைட்டில் பாடலில் கதை சொல்லியின் குரலாக இடம்பெற்றால் போதும் என வரையறுத்துக்கொண்டதுதான் பாக்யராஜின் பலம்.
புது வகை நகைச்சுவை
பாக்யராஜ் நகைச்சுவையில் புதிய வகைமையை உருவாக்கினார். எம்ஜிஆரும் சிவாஜியும் நகைச்சுவைத் திறனை அவ்வப்போது வெளிப்படுத்தியிருந்தாலும், நகைச்சுவை நடிப்பு என்பது நாயகனுக்கு சம்பந்தப்படாத தனித்துறையாகவே அணுகப்பட்டது.
பாக்யராஜின் நாயகன் சிரிப்பூட்டக்கூடியவனாகவும் இருந்தான். அதற்காகத் தன்னையே பரிகசித்துக்கொள்ளவும் அவன் தயங்கவில்லை. இயல்பான வாழ்க்கையில் சிரித்துக் கடக்க வேண்டிய சில தர்மசங்கடமான தருணங்கள், பாக்யராஜின் படங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டன.
எடுத்துக்காட்டாக, ‘சுந்தரகாண்டம்’ படத்தில் ஆசிரியராக ஒரு பள்ளியில் சேரும் நாயகனுக்கும் தேர்ச்சி அடையாமல் இன்னும் படித்துக்கொண்டு இருக்கும் வெள்ளந்தியான அவனது முன்னாள் நண்பனுக்குமான உரையாடலைக் கூறலாம். சில விநோதமான உதிரிகளும் சித்தரிக்கப்பட்டனர்.
‘சுவர் இல்லாத சித்திரங்கள்’ படத்தில், மறைவாகப் புகைத்துக்கொண்டிருக்கும் நாயகன், தனது தந்தை வருவதைப் பார்த்து, அதை அவசரமாக மறைப்பான். தந்தை கோபத்துடன் கேட்பார்: ‘எங்கே நான் கேட்டுருவேன்னுதானடா மறைச்சு வைக்கிற?’. தந்தையாக நடித்த கல்லாப்பெட்டி சிங்காரத்தின் தொனியில் இந்தக் காட்சியைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள்!
பேச்சுக்கு வந்த புது விஷயங்கள்
கதை எழுதக்கூடிய நடிகர் என்பது பாக்யராஜின் தனிச்சிறப்பு. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கதை இருக்கிறது என்கிற திரைக்கதை மந்திரத்தை நன்கு உணர்ந்தவராக பாக்யராஜ் இருந்தார்.
உயிர்ப்பான கதாபாத்திரங்கள், அனைத்துக் குடும்பங்களிலும் நிகழ்வதற்குச் சாத்தியமான உரசல்கள், அரவணைப்புகள் ஆகியவற்றை அவரது கதைகள் உள்ளடக்கியிருந்தன. அவர் எழுதிய நாயகக் கதாபாத்திரங்கள் உணர்ச்சி ரீதியாகப் புதிய எல்லைகளுக்குள் நடமாடின.
ஆண் - பெண் உறவு அவருக்குக் கைவந்த பேசுபொருள். ஆண்களை உயர்த்திப்பிடிக்கும் வழக்கமான வணிகச் சூத்திரத்தில்தான் அவரும் இயங்கினார். உடல்கவர்ச்சியை மையப்படுத்தி ஆண்-பெண் நெருக்கத்தைச் சித்தரிக்கும் காட்சிகளுக்கும் டூயட் பாடல்களுக்கும் அவரது படங்கள் விதிவிலக்கு அல்ல. ஆனால், குடும்ப அமைப்பில் ஆணின் தவறுகளைப் பேச அவர் தயாராக இருந்தார்.
அத்தகைய குறைகள் கொண்ட கதாபாத்திரங்களில் நடிக்கவும் அவர் தயங்கவில்லை. மனைவிக்குத் துரோகம் இழைத்த கணவனாக ‘மௌன கீதங்கள்’ படத்தில் அவர் நடித்தார். ‘
அப்பாக்கள் சில பேரு செய்கின்ற தவறைத்தான் அடியேனும் செய்தேன் முன்னாளிலே’ என தந்தை சொல்வதும், ‘அது என்ன தப்பு?’ என மகன் கேட்பதுமான ‘டாடி டாடி ஓ மை டாடி’ பாடலும் அக்காலத்தில் துணிச்சலான முயற்சிதான்.
‘அந்த 7 நாட்கள்’ படத்தின் முடிவு இன்றுவரைக்கும் விவாதத்துக்குரிய ஒன்றாக இருக்கிறது. வரதட்சிணைக்கு எதிரான குரல் ‘தாவணிக் கனவுகள்’ படத்தில் இடம்பெற்றது.
பாக்யராஜின் முந்தைய படங்களைக் காட்டிலும் நாயகியின் ஆளுமையை ‘பவுனு பவுனுதான்’ உயர்த்திக் காட்டியது. தங்களது சிரமங்களைப் பேச முயல்கிறவனாக இருந்த பாக்யராஜின் நாயகன் பெண்களால் ஆதரிக்கப்பட்டான். பொதுவாக, அவருடைய படங்களில் இடம்பெற்ற பாலியல் குறித்த பேச்சுகள் விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாயின; அதேநேரம் திரையரங்குக்கு மக்கள் கூட்டத்தையும் வரவழைத்தன.
ஓல்டு இஸ் கோல்டு
அவர் நடத்திய ‘பாக்யா’ வார இதழ் வாசகர்களது வரவேற்பைப் பெற்றது. இசையமைப்பாளர், பாடல் ஆசிரியர் போன்ற பொறுப்புகளிலும் அவர் ஒரு சுற்று பயணித்தார். சாதி வேறுபாடுகளை விமர்சிக்கும் கதைக்காக மட்டுமல்லாமல், பாக்யராஜ் அமைத்த பாடல்களுக்காகவும் ‘இது நம்ம ஆளு’ நினைவுகூரப்படும்.
எனினும் இசையமைப்பு, ஓர் இயக்குநராகத் தனக்கு ஏற்பட்ட விலகல் என்று பிற்காலத்தில் அவர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். 1989இல் அவர் தொடங்கிய ‘எம்ஜிஆர் மக்கள் முன்னேற்றக் கழகம்’ கட்சியும் அத்தகைய முயற்சியே.
தொடர்ந்து தனது அரசியல் நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்திக்கொள்பவராகவே இருந்துவந்தார். கதாசிரியர் சங்கத் தலைவராக நடுநிலையோடு அவர் செயல்பட்டது, ‘சர்கார்’ படம் தொடர்பான பிரச்சினையின்போது பாராட்டப்பட்டது.
சுயமரியாதையை ஒருபோதும் விட்டுக்கொடுக்காதவராகவே பாக்யராஜ் இருந்ததை, அவரது நேர்காணல்கள் மூலம் உணர முடிகிறது. தனது படங்களில் மட்டுமல்லாது, தான் எதிர்கொண்ட பிரச்சினைகளிலும் பேச்சுவார்த்தையை முன்னெடுப்பவராகத்தான் அவர் இருந்தார்.
கதாசிரியராகத் தனது தவறுகளையும் அவர் பேசத் தயங்கியதில்லை. ‘இது கொஞ்சம் ஓல்டு கிளைமாக்ஸ்தான், ஆனால் கோல்டு’ என ஒரு படத்தை அவர் முடித்து வைப்பார். அத்தகைய முந்தைய தலைமுறையின் ரசிக்கத் தகுந்த பிரதிநிதி பாக்யராஜ்!
- தொடர்புக்கு: anandchelliah@hindutamil.co.in