ஒளியின் பிறப்பு
சினிமா, இருளுக்கும் ஒளிக்கும் இடையிலான ஆட்டம். இதில் அதிகாலை வெளிச்சம் என்பது மிகவும் மென்மையானது, உணர்ச்சிகரமானது மற்றும் சவாலானது.
சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்பிருந்து, அது அடிவானத்தில் தலைகாட்டும் அந்தச் சில நிமிடங்கள் வரை, ஒளி மாறும் விதம் என்பது ஒரு ஒளிப்பதிவாளருக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய வரம். இயற்கையின் தூரிகை கொண்டு திரையில் கவிதை எழுதும் இந்த நேரத்தைப் பற்றி இங்கே விரிவாகக் காண்போம்.
ஒளியின் 3 நிலைகள்
அதிகாலை ஒளிப்பதிவை 3 முக்கியக் காலங்களாகப் பிரிக்கலாம்:
சூரிய உதயத்துக்கு முந்தைய ஒளி
சூரியன் அடிவானத்துக்கு கீழே இருக்கும்போது நிலவும் இந்த ஒளி ‘ப்ளூ ஹவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதில் நிழல்கள் மிகவும் மென்மையாக இருக்கும் (Shadowless Light).
ஒளி எல்லா திசைகளிலிருந்தும் சமமாகப் பரவுவதால், முகங்களில் ஒருவிதமான அமைதி குடி கொண்டிருக்கும். இது தனிமை அல்லது ஒரு புதிய தொடக்கத்தைக் குறிக்கப் பயன்படும்.
சன் பிரேக்
சூரியனின் முதல் கதிர் அடிவானத்தைத் தொடும் அந்தத் தருணம். ஒளியின் திசை மிகவும் தாழ்வாக இருக்கும். இது நீண்ட நிழல்களை உருவாக்குவதுடன், ஒளியின் நிறம் நீலத்திலிருந்து தங்கம் மற்றும் ஆரஞ்சு நிறத்துக்கு மாறும்.
உதயத்துக்குப் பிந்தைய ஒளி
சூரியன் மெல்ல மெல்ல மேலே ஏறும்போது ஒளி அதன் மென்மையை இழந்து ‘கான்ட்ராஸ்ட்’ அதிகரிக்கத் தொடங்கும்.
‘நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே’ - அசோக்குமாரின் ஒளிச் சாதனை
இயக்குநர் மகேந்திரனின் ‘நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே’ படத்தில் வரும் “பருவமே... ” பாடல், அதிகாலை ஒளிப்பதிவுக்கு உலகளாவிய ஒரு பாடப்புத்தகம். பெங்களூரு கப்பன் பூங்காவின் அதிகாலைப் பொழுதை, ஒளிப்பதிவாளர் அசோக்குமார் ஒரு கதாபாத்திரமாகவே மாற்றியிருப்பார்.
இந்தப் பாடல் முழுவதும் பிரதாப் போத்தன் மற்றும் சுஹாசினி இருவரும் ஜாக்கிங் செய்து கொண்டே இருப்பார்கள். அந்த ஓட்டத்துக்கு இணையாக இயற்கையின் ஒளியும் மெல்ல மெல்ல மாறிக்கொண்டே இருக்கும்.
நீல நிறத் தொடக்கம்: பாடல் தொடங்கும்போது நிலவும் அந்த அடர் நீல நிறம், இரவுக்கும் பகலுக்கும் இடையிலான ஒரு மெல்லிய கோடு. அசோக்குமார் எந்தவிதமான செயற்கை விளக்குகளையும் பயன்படுத்தாமல், அந்த ‘ஆம்பியன்ட் லைட்’ (Ambient Light) மூலமே படமாக்கியிருப்பார்.
பனிமூட்டத்தின் மாயம்: பெங்களூருவின் அதிகாலைப் பனிமூட்டத்தை அசோக்குமார் ஒரு ‘நேச்சுரல் ஃபில்டராக’ மாற்றிக் கொண்டார். சூரியக் கதிர்கள் அந்தப் பனிமூட்டத்தின் வழியே ஊடுருவும்போது, ஒளியானது மெல்லிய கோடுகளாகத் தெரியும். இது ‘லைட் பிரேக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஒளியின் தொடர்ச்சி: ஒரே பாடலில் நீல நிறத்திலிருந்து மெல்ல மெல்ல மஞ்சள் நிறத்துக்கு மாறும் அந்தத் தருணங்களை, ஒளியின் தீவிரம் (Exposure) மாறாமல் படம்பிடித்ததற்காகவே அசோக்குமார் அந்த ஆண்டு தேசிய விருதை வென்றார்.
பாலுமகேந்திரா: நிழல்களின் கலைஞன்
ஒளிப்பதிவாளர் பாலுமகேந்திரா, தனது படங்களில் அதிகாலை வெளிச்சத்தைப் பயன்படுத்தும் விதம் தனித்துவமானது. அவர் செயற்கை விளக்குகளைத் தவிர்த்து, ஜன்னல் வழி வரும் ஒளியையும் அதிகாலைக் குளிர்ச்சியையும் அதிகம் நம்பினார்.
‘மூடுபனி’ போன்ற படங்களில் அவர் அதிகாலை நேரத்து நிலப்பரப்புகளைப் படமாக்கும்போது, அது ஒரு ஓவியத்தைப் பார்ப்பது போன்ற அலாதியான உணர்வைத் தரும். அதிகாலை ஒளியில் சருமத்தின் நிறம் எவ்வளவு இயல்பாக இருக்கும் என்பதற்கு அவரது காட்சிகள் சான்று.
ஒளிப்பதிவாளர்களுக்கான
தொழில்நுட்பச் சவால்கள் அதிகாலை வெளிச்சத்தில் படம்பிடிப்பது என்பது ஒரு தவம். அதற்குப் பின்னால் பல தொழில்நுட்ப நுணுக்கங்கள் உள்ளன.
நேர மேலாண்மை
அதிகாலை ஒளி என்பது வெறும் 20 முதல் 30 நிமிடங்கள் மட்டுமே நீடிக்கும். எனவே, கேமரா கோணங்கள் மற்றும் நடிகர்களின் அசைவுகள் (Blocking) ஆகியவற்றைப் பற்றி முன்பே திட்டமிட வேண்டும்.
கலர் டெம்பரேச்சர்
சூரியன் உதிக்கும்போது ஒளியின் நிறம் 9000கே (நீலம்) -முதல் 2000கே (ஆரஞ்சு) வரை வேகமாக மாறும். கேமராவின் வைடு பேலன்ஸை மிக நுணுக்கமாகக் கையாள வேண்டும்.
எக்ஸ்போஷர்
வெளிச்சம் ஒவ்வொரு நிமிடமும் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கும். எனவே, லென்ஸின் அப்பர்சர் (Aperture) அல்லது என்.டி ஃபில்டர்களை (ND Filters) மாற்றிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
ஒளியின் உணர்வுப்பூர்வமான மொழி
அதிகாலை வெளிச்சம் வெறும் அழகுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படு வதில்லை.
* தனிமை: நீல நிற ஒளி கதாபாத்திரத்தின் தனிமையை ஆழமாக்க உதவும்.
* நம்பிக்கை: சூரியனின் முதல் கதிர் முகத்தில் படும்போது அது ஒரு புதிய நம்பிக்கையை அல்லது மாற்றத்தை உணர்த்தும்.
* இயல்புத் தன்மை: ‘நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே’ பாடலில் ஜாக்கிங் செய்யும் இயல்பான அசைவுகளுக்கு அந்த அதிகாலைப் பனிமூட்டம் ஒரு உயிரோட்டத்தைத் தந்தது.
மேஜிக் ஹவர் மற்றும் நவீன சினிமா
டிஜிட்டல் கேமராக்கள் மற்றும் கலர் கிரேடிங் மூலம் அதிகாலை ஒளியை இன்று உருவாக்க முடிந்தாலும், அசோக்குமார் மற்றும் பாலுமகேந்திரா காட்டிய அந்த உண்மைத் தன்மை கிடைப்பதில்லை.
ரோஜர் டீக்கின்ஸ் போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற ஒளிப்பதிவாளர்கள் இன்றும் அந்த ‘ப்ளூ ஹவர்’ காட்சிகளுக்காக அதிகாலை 4 மணிக்கே படப்பிடிப்புத் தளத்துக்குச் சென்றுவிடுவார்கள்.
அதிகாலை வெளிச்சம் என்பது, ஒரு காட்சியை வெறும் தகவல் பரிமாற்றத்திலிருந்து ஒரு கலைப் படைப்பாக உயர்த்துகிறது. பெங்களூரு கப்பன் பூங்காவின் பனிமூட்டத்துக்குள் அசோக்குமார் ஒளித்து வைத்திருந்த அந்த மாயத்தை இன்றும் நாம் திரையில் பார்க்கும்போது, அந்த அதிகாலைக் குளிரை நம்மால் உணர முடிகிறது.
அதிகாலை நீலத்திலிருந்து மதிய வெளிச்சம் வரையிலான அந்தப் பயணம், ஒரு மனிதனின் அக உணர்வுகளின் பயணமாகவும் அமைகிறது. சினிமா உலகில், நாம் பார்க்காததே அழகு.
அதிகாலை வெளிச்சம், அந்த அழகின் ரகசியம். அடுத்த முறை நீங்கள் ஓர் அதிகாலைக் காட்சியைப் பார்க்கும்போது, அந்த மெல்லிய ஒளியின் மாற்றத்தை உணர முயலுங்கள். அது சினிமாவின் உண்மையான இசை; தெரியாத அழகின் உச்சம்.
(புதன் தோறும் ஒளிகாட்டுவோம்)
- cjrdop@gmail.com