வண்ணங்களில் அசரடிக்கும் ‘பச்சோந்தி’ - ஒரு பார்வை
பச்சோந்தி எதிரிகளிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காக இயற்கை அதற்குச் சிறப்பான அம்சத்தை வழங்கியிருக்கிறது. அது நிறம் மாறும் தன்மை.
பச்சோந்தி மரத்தின் மீது இருந்தால் பழுப்பு வண்ணத்திலும் மண் மீது இருந்தால் மண் நிறத்திலும் உடலின் நிறம் மாறும்.
இடத்துக்கு ஏற்ற மாதிரி பச்சோந்தியின் உடல் வண்ணமும் மாறும். இதனால், எதிரிகளின் கண்களுக்குப் பச்சோந்தி எளிதில் புலப்படாது.
நிறம் மாறும் இயல்பு பச்சோந்திக்குச் சாதகமான அம்சமாக இருக்கிறது.
மனிதர்களை பற்றிச் சொல்லும்போது நிறம் மாறும் பண்பு எதிர்மறையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
சூழலுக்கு ஏற்ப, மனிதர்களுக்கு ஏற்ப நம் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ளாமல், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் நியாயமாக நடந்துகொள்வது மனிதர்களின் மாண்பாகக் கருதப்படுகிறது.
சூழலுக்கு ஏற்ற மாதிரி தன்னை மாற்றிக்கொண்டு, சுயநலத்தோடு செயல்படுபவர்களை, ‘பச்சோந்தி’ என்று அழைக்கிறார்கள். ஆனால் யாரும் அப்படி ஒருவரை அழைக்கக்கூடாது.
நம்பமுடியாத நாக்கு நீளம் ஒரு பச்சோந்தியின் நாக்கு ஒரு குறிப்பிடத்தக்க கருவி. இது இரையைப் பிடிக்க நம்பமுடியாத வேகத்தில் சுடும் திறன் கொண்டது.
நாக்கின் நுனி ஒட்டும் தன்மை கொண்டது, பச்சோந்தி அதன் இலக்கை அடைந்தவுடன், துரதிர்ஷ்டவசமான பூச்சி தப்பிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவு.
பச்சோந்திகள் அவர்களுக்குத் தேவையான அனைத்து வேட்டைத் திறன்களுடன் பிறக்கின்றன.
குஞ்சுகள் என்று அழைக்கப்படும் பச்சோந்திகள், பிறந்த உடனேயே பூச்சிகளை வேட்டையாடத் தொடங்கும்.
குஞ்சுகள் முழுமையாக வளர்ந்த நாக்கு மற்றும் கண்களைக் கொண்டுள்ளன, அவை முதல் நாளிலிருந்தே திறமையான வேட்டையாடுகின்றன.
பச்சோந்தி இரையைப் பிடிப்பதற்காக ஒரு கிளையில் தொங்கும்போது கூட அதனுடைய வால் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கிறது.
பச்சோந்திகள் தனித்த விலங்குகள், குழுக்களாக வாழாமல் தனியாக வாழ விரும்புகின்றன.
பச்சோந்திகளின் இடம் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டால் மற்ற பச்சோந்திகளிடம் அடிக்கடி ஆக்ரோஷமான நடத்தையைக் காண்பிக்கும்.
இனச்சேர்க்கை காலத்தில் மட்டுமே பச்சோந்திகள் ஒன்று சேரும், அதன் பிறகு அவை தனிமையில் செல்லும்.
பச்சோந்திகள் மெதுவாக வேண்டுமென்றே நகரும். இந்த மெதுவான இயக்கம் வேட்டையாடுபவர்களால் கண்டறிவதைத் தவிர்க்க உதவுகிறது. | தொகுப்பு: நன்மாறன் திருநாவுக்கரசு